کارگران بی تشکل، مجبور به دستمزد پائین خط فقر مطلق شدند

سایت آیینه روز

نمایندگان کارگران در شورایعالی کار با امضای مصوبه دستمزد سال ۸۷ تصمیم گرفتند که هر خانواده کارگری در سال آینده با ماهانه ۲۱۹ هزارتومان زندگی کنند. طبق ماده ۴۱ قانون کار معیار تعیین دستمزد نرخ تورم و سبد هزینه خانوار است.

> بانك مركزي آخرين ميزان نرخ تورم در بهمن ماه را ۸/۱۷ درصد اعلام کرده بود و همین رقم ملاک تعیین دستمزد سال ۸۷ قرار گرفت اما این رقم تنها نیمی از نرخ تورم واقعی است.

باید توجه کرد که نرخ تورم برای افزایش از بانک مرکزی اجازه نمی گیرد، بنابراین نرخ واقعی ۳۵ درصدی تورم اثراتش را بر زندگی کارگران تحمیل می کند و نه رقمی که بانک مرکزی دولت نهم دستورش را صادر می کند. در واقع تورم با اقدامات اقتصادی، تنش هایی در سیاست داخلی و خارجی دولت رشد پیدا می کند و ظاهر سازی و اعلام ارقام جعلی تنها به کار فریب کارگران می آید.

از طرفی با حداقلی از انصاف هم نمی توان مبنای ارقام در نظر گرفته شده برای سبد هزینه خانوار را عادلانه تصور کرد. این رقم حتی در شرایط فعلی و بی توجه به افزایش حتمی نرخ تورم در سال ۸۷ هم کفاف حداقل های زندگی یک خانواده کارگری را نمی دهد. با این دستمزد به سختی می توان تنها خوراک یک خانواده پنج نفره کارگری را تامین کرد و باقی احتیاجات اولیه خانواده های کارگری از قبیل پوشاک، بهداشت و آموزش فراموش خواهد شد و این در شرایطی است که کارگران را بی نیاز از پرداخت اجاره بهای مسکن بدانیم! اگر اجاره خانه را نیز در نظر بگیریم باید بپذیریم که خانواده های کارگری برای زنده ماندن (و نه لزوما زندگی کردن) ناچارند از هزینه خوراک خود بکاهند!

این اتفاق همانطور که در سالهای گذشته شاهدش بودیم نهایتا به زوال خانواده های کارگری منجر می شود. لازم است باز هم همچون سالهای قبل از نمایندگان کارگران در شورای عالی کار این سئوال را بپرسیم که «با این دستمزد چه باید کرد؟» سئوالی که قطعا بی پاسخ خواهد ماند.