شهروند 

گفتگوی تلفنی شهروند با ابراهيم ميرزايی


بیست و دوم بهمن ماه هشتاد و چهار


به نقل از سایت بنیاد کار

هفته نامه شهرگان (شهروند بی سی)

www.shahrgun.com

پس از دستگیری رهبران جنبش سندیکایی در ایران محدود اعضای فعال آن که بطور نیمه مخفی زندگی می‌کنند و تعدادی نیز وصیت‌نامه‌های خود را هم از قبل آماده کرده‌اند به سراغ یکی از آنها رفته‌ایم که خود زخم یورش نیروهای انتظامی را بر تن همسر و فرزندش به دوش می‌کشد.

ابراهیم میرزایی یکی از فعالان جان برکف این حرکت سندیکایی است که شانس گفتگوی کوتاه تلفنی با وی بدست آمده است.

آنچه در پی می‌خوانید حاصل این گفتگوی شتابزده و احتمال دستگیری هر لحظه است.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

یادآور می‌شویم که از سری دستگیری‌های اخیر که عمدتا شامل اعضای هیئت مدیره و فعالان موثر سندیکای اتوبوسرانی است، آخرین مورد سیدرضا سیدزند است که ظهر دیروز صورت پذیرفته است.

- آقای میرزایی، بعد از دستگیری‌های بیش از ١٠٠٠ نفر، آیا کسانی آزاد شده‌اند؟

بله. تقریبا بسیاری از دوستان ما آزاد شدند و در حال حاضر تعداد کمی در زندان هستند، یعنی بیش از ١٢٠ نفر در حال حاضر در زندان بسر می‌برند که آن‌ها هم اعضاء و فعالان سندیکا هستند.

- در حال حاضر، اوضاع و احوال خودتان چطور است؟ آیا کماکان تحت تعقیب هستید و زندگی نیمه مخفی دارید؟

بله. من هم در حال حاضر تحت تعقیب هستم و به طور سیار در سطح شهر حضور دارم تا به عنوان سخنگوی این سندیکا به وظایف خودمان در ارتباط با اطلاع‌رسانی انجام وظیفه بکنم.

- شنیدیم در آخرین حرکت علیه سندیکا و فعالان آن، آقای گوهری هم دستگیر شدند. لطفا در ارتباط با این بازداشت کمی برایمان صحبت کنید؟

البته ابتدا آقای حسن محمدی دستگیر بعد فردای آن روز آقای ابراهیم گوهری، از هیئت مدیره سندیکای اتوبوسرانی، دستگیر شدند. امروز هم ساعت 12 ظهر (ظهر پنج‌شنبه به وقت تهران) آقای سیدرضا سید زند از اعضای فعال هیئت مدیره سندیکا بازداشت شدند.

- این طور به نظر می‌رسد که جمهوری اسلامی شروع به دستگیری هیئت مدیره و اعضای مؤثر و فعال سندیکای شرکت واحد کرده است؟

بله. یک چند روزی هست افرادی که در سندیکا فعالیت داشته‌اند، یعنی افرادی که هنوز دستگیر نشده بودند، بازداشت و بقیه هم که تحت تعقیب هستند.

- در ارتباط با دستگیرشدگان آیا ملاقات‌هایی صورت گرفته است؟ خانواده‌های دستگیرشدگان، به ویژه خانواده‌های اعضای هیئت مدیره، توانسته‌اند با عزیزان دربندشان ملاقات بکنند؟

 نه خیر. به هیچ کدام از خانواده‌ها، در واقع از روز ٨ بهمن (٢٨ ژانویه) تاکنون، هیچ گونه ملاقاتی اجازه داده نشده و کسی هم در این رابطه پاسخگو نیست.

- در ارتباط با حمایت و پشتیبانی از خواسته‌های سندیکا و آزادی دستگیرشدگان بیانیه‌ای در داخل کشور صادر و به طور وسیعی در خارج پخش شده است. شاید بتوان گفت این اولین بیانیه‌ای است که مورد حمایت و پشتیبانی بخش‌های وسیعی از اقشار و طیف‌های متنوع جامعه قرار گرفته و آن را امضاء کرده‌اند. چقدر این بیانیه در روند آزادسازی‌ها و ادامه فعالیت‌های سندیکائی و هم چنین کاهش فشارهای حکومتی تأثیرگذار بوده است؟ -

آن چیزی که من می‌توانم خدمت شما بگویم این است که حداقل در ٢٠ سال اخیر، گستردگی حمایت از تشکلات کارگری، اتحادیه‌ها و سندیکاهای جهانی و سازمان جهانی کار ILO بی‌سابقه بوده است.

ما خیلی امیدوار هستیم که در نشست ٢٦ بهمن ماه یعنی چهارشنبه همین هفته، با توجه به ضوابط بین‌المللی و این که ما سندیکا تشکیل دادیم، اعضای هیئت مدیره را انتخاب کردیم و در وزارت کار جمهوری اسلامی به ثبت رساندیم، انشاءالله دولت بیاید و ما را به رسمیت بشناسد و فعالیت خودمان را در قالب سندیکائی ادامه بدهیم.

- اطلاع دارید که اخیرا فراخوانی از طرف کنفدراسیون بین‌المللی اتحادیه‌های آزاد کارگری داده شده است؟ فکر می‌کنید این فراخوان حمایتی چقدر می‌تواند در حرکت‌های کارگری درون کشور تأثیرگذار باشد؟

ما با توجه به این که در داخل کشور اخبار ما پی‌گیری و منعکس نمی‌شود، یعنی از طرف رسانه‌های داخلی در واقع بایکوت شد‌ه‌ایم، فقط چشم امید به حمایت‌ها و بیانیه‌های خارج از کشور بسته‌ایم. من خیلی امیدوار هستم که انشاءاله در این نشست ما، که روز چهارشنبه بیست و ششم خواهد بود، به خواسته‌های ما تن بدهند و یک مقداری از این فشارها کاسته شود.

- وصیت‌نامه‌هایی اخیرا نوشته می‌شود که شما آغازگر آن بودید، اینک نیز آقای شهسواری وصیت‌نامه‌ی خود را نوشته است.

ملاحظه بفرمائید، انتخاباتی در بین ما برگزار شده و حدود ٨ – ٧ هزار نفر به آن رأی دادند. برگه‌های آرای آن‌ها وجود دارد. ما یک مسئولیتی در قبال این کار داریم و باید تا آخرین لحظه پی‌گیر مسائل صنفی خود باشیم و تا آخر نیز ادامه می‌دهیم. فقط بیشترین دل نگرانی‌ ماها، خانواده‌های دستگیرشده‌ها هستند. به هیچ یک از همکاران آزادشده‌ی ما اجازه بازگشت به کار تاکنون داده نشده است. این بیشترین نگرانی ما نسبت به سرنوشت آن‌ها و خانواده‌های‌شان هست. چون هیچ کدام از آن‌ها شاغل نشدند و موقعیت شغلی‌شان بشدت در خطر افتاده است. خانواده‌های‌شان تحت فشار شدید روانی و روحی قرار دارند.

- یعنی اجازه نمی‌دهند که به سر کارها‌شان برگردند؟

نه. به آن‌ها گفتند که منتظر بمانید وفعلا نیازی به کار شما نداریم.

- چه نوع برخوردی با دستگیرشدگان در زندان داشتند؟

برخورد تندی با دستگیرشدگان و همکاران ما نشده است. اما خوب می‌دانید که زندان است و باید بگویم که 99 درصد آن‌ها تاکنون نه دستگیر شده بودند و نه به زندان رفته بودند.

بهرحال کارگر هستند و یکهو دستگیری و زندانی و چند روز بی‌خبری از خانواده، به آن‌ها آسیب رسانده است.

- آیا خانواده‌های دستگیرشده، این امیدواری را دارند که حداقل بتوانند به ملاقات عزیزان‌شان بروند. به ویژه که اعضای فعال سندیکا کماکان در زندان بسر می‌برند و هر روز هم این فشار و پی‌گرد نسبت به فعالان و اعضای هیئت مدیره افزایش می‌یابد.

والله، ما هم امیدوار هستیم که هرچه زودتر این ملاقات‌ها صورت بگیرد به ویژه که به دلیل ایام ماه محرم ما تعطیلات چند روزه‌ای پیش‌رو داریم. بعد از تعطیلات ببینیم که چه اتفاقی رقم خواهد خورد. آیا خانواده‌ها می‌توانند ملاقات داشته باشند یا نه؟

- در صحبت‌های خود اشاره کردید که یکی دیگر از همکاران‌تان به نام سیدرضا سیدزند امروز دستگیر شدند. دستگیری ایشان در چه ارتباطی بود؟

در ارتباط با موارد مشابه‌ای که دیگر همکاران‌مان دستگیر شدند و به همان دلایلی که ماها تحت تعقیب هستیم. ما چندین بار هم خواسته‌های خود را اعلام کردیم. خط مشی سندیکا را اعلام کردیم. ما خواستار انعقاد قراردادهای دستجمعی هستیم. خواهان به رسمیت شناخته‌شدن حق تشکل مستقل کارگران هستیم. پذیرش حق داشتن سندیکا از طرف کارفرما و پرداخت دستمزدهای عقب‌افتاده کلیه کارگران و اعضاء سندیکا. این فعالیت‌های ماست که موجب دستگیری‌مان می‌شود.

- آیا در تدارک حرکت‌های بعدی هستید و تصمیم دارید که دوباره دست به اعتراضی بزنید که بتوانید از آن نتیجه بگیرید؟

بله. ما دوشنبه منتظریم ببینیم که آیا همکاران آزاد‌شده ما از طرف کارفرما دعوت به بازگشت به کار خواهند شد یا نه؟ اگر همکاران ما بر سر کارشان برنگشتند و بقیه دوستان ما آزاد نشدند، ما تصمیم قاطع‌تر و جدی‌تری می‌گیریم.

- شما می‌فرمائید کارفرما، منظورتان از کارفرما چه کسانی هستند؟

کارفرما، منظور ما، در درجه اول مسئولین شرکت واحد هستند . . .

- شرکت واحد تحت نظر چه سازمان یا نهادی در حال حاضر فعالیت می‌کند؟

شهرداری تهران.

- بنابراین شما منتظر پاسخ از طرف شهرداری تهران هستید؟

ما منتظر پاسخ از طرف مدیرعامل شرکت واحد، بعد شهرداری و بعد هم وزارت کار هستیم.

- جناب میرزائی، از طرف خانه کارگر تاکنون هیچ گونه حمایتی و یا همبستگی و یا همدردی‌ای با دستگیرشدگان و خواست‌های شما به عمل آمده است؟

متأسفانه خیر. با توجه به شعارهایی که خانه کارگر می‌دهد و خودش را در ایران یک تشکل و یا تنها نماینده کارگران می‌داند، خیر. هیچ کمک و یا همدردی از جانب آن‌ها صورت نگرفته و حتی یک اعلامیه هم ندادند. متأسفانه باید خدمت‌تان عرض بکنم که اولین مخالفت در برابر خواست‌های ما از طرف همین خانه کارگر و تشکل حزب خانه کارگر بود.

- امیدواریم که حال همسر و فرزند شما که در هفته گذشته توسط نیروهای انتظامی آسیب دیده بودند، بهبود یافته باشند؟ خیلی متشکرم. من عرض کنم خدمت‌تان که الان بیش از یک هفته است که از همسر و فرزندم بی‌اطلاع هستم چون به دلیل تحت تعقیب‌بودن ناگزیرم که جابجا شوم و از خانواده‌ام دور بمانم.

من دوست دارم در این جا از طریق شما اعلام بکنم که آمادگی این را داریم که به طور شفاف و به صورت یک مناظره با تمام طرف‌های مخالف خودمان [پای صحبت] بنشینیم. حتی یک مناظره تلفنی.

- شما وقتی عنوان می‌کنید مناظره با مخالفان، منظورتان مخالفان داخل کشور است. می‌توانید این مخالفان را مشخص‌تر معرفی کنید؟

در وهله اول شوراهای اسلامی کار هستند، بعد خانه کارگر هست و بعد کارفرمای ما هست. یعنی تمام کسانی که فکر می‌کنند ما مستحق این حداقل دریافت حقوق برای خودمان و خانواده‌های‌مان نیستیم ما آنها را به مناظره دعوت می‌کنیم و نظارت را به عهده مخاطبین می‌گذاریم.

- خیلی ممنون از اختصاص دقایقی از وقت‌تان برای این گفتگوی شتابزده، آیا مواردی هست که علاقمند به طرح آن‌ها باشید؟

من از وقت، پی‌گیری، و کمک شما و نیز رساندن صدای‌مان خیلی تشکر می‌کنم. از شما خواهش می‌کنم که این تشکر ما را حتما به تمام اتحادیه‌ها، تشکل‌ها، سازمان فدراسیون جهانی کار و تمام گروه‌ها و تشکل‌هایی که از ما حمایت، پشتیبانی و در هر زمینه‌ای که به ما کمک کرده‌اند، منتقل بکنید. من از شما خواهش می‌کنم از طرف ما از آن‌ها تشکر کنید و سلام گرم ما را به آن‌ها برسانید. ما در حال حاضر هیچ گونه وسایل ارتباط جمعی در داخل کشور که صدای ما را برساند، نداریم.