به نقل از سایت سلام دمکرات
26/1/1386
* الان دو گرایش در میان معلمان هست. یکی گرایش محافظه کار... (و) گرایش مبارز یا رادیکال ...
* به همان اندازه که گرایش رادیکال و مبارز در کلیت جنبش معلمان قوی تر شده در درون کانون این اتفاقات نیفتاده است.
* اول مه نزدیک است، به نظرم باید با تشکل های کارگری تماس گرفت و طرح برگزاری مشترک روزجهانی کارگر را تهیه کنیم و از آنها بخواهیم در تجمعات روز ۱۲ اردیبهشت ما شرکت کنند.
سوأل: خواسته های معلمان چیست؟
پاسخ: معلمان در درجه اول می خواهند وضعیت معیشت شان بهبود یابد. همانطور که می دانید بخش وسیعی از حدود یک میلیون معلم، زیر خط فقری که از طرف حکومت اعلام شده زندگی می کنند. بسیاری از آنها برای تامین مخارج زندگی خود مجبورند در کنار تدریس کارهای دیگری داشتثه باشند، با این حال از عهده مخارج زندگی بر نمی آیند. آنها دیگر حاضر نیستند این وضع را تحمل کنند و به وعده و وعیدهایی که مسئولین می دهند اعتمادی ندارند چون به تجربه دیده ایم هیچ وقت این وعده ها عملی نشده است. الان دیگر تغییرات واقعی و محسوس را می خواهند. حاضر هم نیستند از این خواسته ها کوتاه بیایند.
به علاوه ما به سیستم آموزش و پرورش و جو خفقانی که بر کل آن حاکم است معترضیم. این سیستم جوابگوی نیاز جامعه به آموزش و پرورش نیست. این سیستم آموزشی حتی با ابتدایی ترین معیار های دنیای امروز نیز قابل قبول نیست وباید تغییر کند.
این ها خواسته هایی است که عموما توسط معلمان عنوان میشود. اما واقعیت این است که اینها بخشی از خواسته های ماست. اولین خواستی که بلافاصله باید به این ها اضافه کرد آزای اعتصاب و اعتراض و حق داشتن تشکل است.هیچ مرجعی نباید اجازه داشته باشد به هیچ بهانه ایی اعتصاب و تجمعات اعتراضی را با پلیس و زندان و توهین جواب بدهد و یا نمایندگان و فعالین را مورد اذیت و آزار قرار دهد.
وقتی از یک سطح وسیع تر به مطالبات معلمان نگاه کنیم وآنها را با خواسته های بخشهای دیگر جامعه مقایسه کنیم می بینیم خواسته های معلمان خواسته تمام مردمی است که طی ۲۸ سال از ابتدایی ترین حقوق شان محروم بوده اند، خواست کارگران، دانشجویان وخواست تمام کسانی است که با همین مشکلات ما روبه رو هستند. نمیتوان تصور کرد حتی همان خواسته های صنفی معلمین متحقق شده باشد اما اعتراضات کارگران را برای افزایش دست مزد به گلوله ببندند.
البته تعریف دیگری هم از خواسته های معلمان وجود دارد که ریشه اعتراضات معلمان را نابرابری حقوقی بین کارمندان بخشهای مختلف میداند و خواسته های معلمان را خواسته های صنفی بخشی از کارمندان دولت اعلام میکند که با اجرای نظام هماهنگ پرداخت متحقق میشوند.
گرچه با اجرای نظام هماهنگ پرداخت بخشی از خواسته های ما متحقق میشوند. اما اینکه عده ایی تلاش می کنند حرکت معلمان را در محدوده های صنفی متوقف کنند را من به هیچ وجه نمی پذیرم. معلم هم مثل هر کس دیگری در این مملکت خواسته هایش با کتک و توهین و زندان پاسخ می گیرند و همین ضرورت طرح خواست آزادی اعتراض و اعتصاب را برای معلمان هم به وجود می آورد. یا وقتی می گوییم معلمان زندانی باید فورا و بی قید و شرط آزاد شوند، نمی توانیم خواست آزادی فعالین کارگری را هم مطرح نکنیم.
حتی خواست اصلاح سیستم آموزشی را هم نمی توان بدون تغییرات بنیادی دربعضی از قوانین به حکومت تحمیل کرد. و این در ایران یعنی خواست سیاسی داشتن.
وقتی کارگران خاتون آباد را که برای حقوق شان دست به اعتراض زده بودند به گلوله میبندند، وقتی کارگران واحد را که آنها هم برای خواسته های صنفی شان دست به اعتراض زدند با آن خشونت سرکوب میکنند، اعلام اینکه خواسته های معلمان کاملا صنفی است، و سیاسی نیست ، از طرف عده ایی، در خوشبینانه ترین حالت بی ربطی آنان به حرکت معلمان و واقعیات جامعه ما را نشان می دهد.
سوأل: تمایلات مختلف در میان فعالین جنبش معلمان و نقاط مشترک و افتراق آنها چه میباشد؟انتظار شما از این فعالین چیست؟
پاسخ: در جنبش معلمان هم مثل هر جنبش دیگری گرایشات مختلفی مشغولند تا راه حل ها و افق های خودشان را بر این حرکت غالب کنند. الان دو گرایش در میان معلمان هست.
یکی گرایش محافظه کار که به اشکال مختلف می خواهد حرکت معلمان را محدود کند و مانع گسترش آن شود. این گرایش بیشتر باعمده کردن خواسته های صنفی معلمان و تشویق به ادامه مبارزه از طریق مذاکره و راههای به قول خودشان مدنی، شناخته می شود. توجیه برخی فعالین این گرایش برای نظرات و راه حل هایش، وجود سرکوب و اختناق است و معتقدند مبارزه را باید در محدوده هایی که از جانب حکومت پذیرفته شده است پیش برد تا هم جلو سرکوب را گرفت وهم امکان تحقق مطالباتمان را بیشتر کنیم.
گرایش دیگری هم بین معلمان هست که به هیچ وجه قصد کوتاه آمدن از خواسته هایش را ندارد و خواسته های جنبش معلمان را به خواسته های صنفی محدود نمی کند و تلاش می کند مبارزه معلمان را هرچه بیشتر تعمیق کند. که من آن را گرایش مبارز یا رادیکال می نامم. گرایش مبارز در میان معلمان باخواست ادامه قاطع مبارزه وشعارها و خواسته های رادیکال بخصوص در تجمعات اسفند ماه خود را نشان داد و از طرف حکومت "غیر معلمان " لقب گرفت. این گرایش راه تحقق اهداف معلمان را گسترش مبارزه به شکل سراسری و جلب حمایت های داخلی و بین المللی می داند. فکر میکنم روشن است که من خودم را جزء این گرایش میدانم.
نقطه ضعف ما پراکندگی است. ما هنوز نتوانسته ایم با توجه به امکانات موجود خود را بعنوان یک گرایش متمایز درجنبش معلمان نشان دهیم.
انتظار من از معلمانی که خود را جزئی از این گرایش رادیکال ومبارز میدانند این است در درجه اول این پراکندگی را برطرف کنیم.
باید ارتباطاتمان را فعال کنیم و برنامه روز های اعتصاب را هماهنگ کرد. باید با تشکل های کارگری ودانشجویی تماس گرفت و از آن ها خواست از حرکت ما حمایت کنند. اول مه نزدیک است، به نظرم باید با تشکل های کارگری تماس گرفت و طرح برگزاری مشترک روزجهانی کارگر را تهیه کنیم و از آنها بخواهیم در تجمعات روز ۱۲ اردیبهشت ما شرکت کنند.
یکی دیگر از کارهای ما حاشیه ایی کردن گرایشات محافظه کاردر حرکت معلمان است. پیروزی حرکت معلمان و تحقق خواسته های واقعی آنها منوط به غالب شدن گرایش رادیکال دراعتراضات معلمان است. در صورتی که گرایش محافظه کار غالب شود اگر کل حرکت مارا بشکست نکشاند، کاری هم نمی توانند از پیش ببرند. برای اینکه این اتفاق نیفتد و همه خواسته معلمان متحقق بشود باید گرایش مبارز غالب شود و این دست معلمان مبارزی را می بوسد که این طور فکر می کنند.
سوأل: انتقاد شما به کانون صنفی معلمان چیست؟ و فکرمیکنید چگونه میتوان آنرا به مسیر مطلوب انداخت؟
پاسخ: کانون تا کنون زحمات زیادی برای حرکت معلمان کشیده است. فعالین و چهره های شناخته شده آن سال هاست از طرف حکومت تحت فشار و تهدید بوده اند همین الان هم تعدادی از مسئولین کانون در شهر های مختلف در باز داشت هستند.
اما گرایشاتی که گفتم در کانون هم وجود دارند. هم گرایش محافظه کار وجود دارد و هم گرایش مبارز. وقتی ازکانون صنفی بطور کلی صحبت می کنیم در واقع برآیند این دو گرایش درون آنرا مد نظر داریم که در هر دوره ممکن است تغییرکند . به نظر من کانون در این دوره از سطح مبارزات معلمان عقب تر است و در بعضی موارد دنبال خواست معلمان کشیده می شود. به همان اندازه که گرایش رادیکال و مبارز در کلیت جنبش معلمان قوی تر شده در درون کانون این اتفاقات نیفتاده است. برای مثال تا قبل ازصدور بیانیه ۱۰ فروردین کانون، بسیاری از معلمان تصمیم داشتند از۱۴ فروردین اعتصاب را شروع کنند اما کانون تصمیمات دیگری گرفت که در جمع های معلمان هم مورد انتقاد قرار گرفت. در بعضی موارد دیگر هم کانون از طرف توده معلم به دلیل تصمیمات محافظه کارانه اش مورد انتقاد قرار می گیرد و تا آنجا که من بخاطر دارم در یک مورد آقای بهشتی برای پاسخ گویی به این انتقادات نامه ایی خطاب به معلمان نوشت و روی سایت کانون هم آمد.
اینکه چگونه می توان آن را به مسیر مطلوب انداخت بر می گردد به اینکه چقدر گرایش رادیکال درون کانون بتواند دست بالا پیدا کند. هر چه گرایش محافظه کار در کانون غلبه بیشتری بر سوخت و ساز کانون وتصمیمات آن داشته باشد فاصله اش با مبارزه معلمین بیشتر می شود.
سوأل: ما رسانه ها چگونه میتوانیم در راهتان یاریتان کنیم؟ وانتظارتان از مردم ایران چیست؟
پاسخ: از همه مردم می خواهم از خواسته های معلمان به هرشکل که میتوانند حمایت کنند. تحقق خواسته های معلمان تحقق مطالبات کل جامعه است. حمایت از مبارزه معلمان و شرکت در تجمعات اعتراضی آنان فاکتور مهمی برای پیروزی این مبارزه خواهد بود.
شما هم میتوانید با انعکاس گسترده اخبار این مبارزات، کاری که تا حالا هم بخوبی انجام داده اید، به پیشبرد آن کمک کنید.
س. د. :با امید موفقیت شما و جنبش معلمان ایران! متشکرم!