اختصاصی وبلاگ و نشریه ی کارگر
اتحادیه کارگران اخراجی و بیکار در مصاحبه با جعفر عظیم زاده
مصاحبه گر: رحمت کريمی
متنی که می خوانيد خلاصه ای از مصاحبه ی نشريه ی کارگر با آقاي عظيم زاده عضو هيئت موسس اتحاديه كارگران اخراجي و بيكار است.
کارگر: چرا اتحاديه به اسم اتحاديه كارگران اخراجي و بيكار تاسيس شد؟
دلايل مختلفي براي اين كار وجود داشت يكي از اين دلايل موج اخراج كارگران بود كه از چند سال پيش آغاز و در اوايل سال 85 به اوج خود رسيد، در همان اوايل سال 1385 دست مزدها دوگانه شد. دست مزد كارگران موقت 30 هزار تومان از دست مزد كارگران رسمي بالاتر گرفته شد و همين مسئله بهانه اي شد در دست كارفرماها تا طبق آمار منتشر شده 200 هزار كارگر را از كار بيكار كند. اين مسئله در سال هاي پيش هم وجود داشت به ويژه در سال 1375 كه به عنوان مثال مي توان به كارگران نساجي اشاره كرد. البته اين تعداد كارگر هيچ زمان مازاد نيروي كار نبودند بلكه با اخراج آن ها كارشان را بر روي دوش ديگر كارگران مي انداختند. كه اين امر موج جديد اخراج كارگران انگيزه اي شد براي ايجاد اتحاديه.
در جنبش كار گري ايران چند معضل جدي وجود دارد: اخراج كارگران، تعويق دست مزدها، پايين بودن دست مزدها و ممنوعيت ايجاد تشكل از جمله اين معضلات است و چون اخراج يكي از مسائل اساسي بود و هيچ جا هم هيچ گونه دفاعي از كارگر نشده است ما لزوم ايجاد اين تشكل را احساس كرديم .
در عين حال لزوم ايجاد تشكل در تمام كارخانه ها حس مي شد مهمتر از اين اتحاديه، ايجاد تشكل در ايران خودرو، شركت نفت، پتروشيمي و ذوب آهن است كه در ابتدا كارگران با ايجاد تشكل در محل كار خودشان اجازه ندهند كسي اخراج شود. اما با توجه به شرايط موجود و وجود حراست در كار خانه ها كه به محض شنيدن كوچكترين صداي اعتراض از سمت كارگر، كارگر را اخراج مي كنند، ايجاد تشكل بسيار سخت است. با توجه به اين مسائل ما ديديم كه مي شود اين اتحاديه را تاسيس كرد كه از يك طرف در پاسخ به وضعيتي كه كارگران با آن مواجه اند باشد و از طرف ديگر به عنوان يك نقطه ممكن (كه مي شود تشكل كارگري ايجاد كرد) قدمي برداشته باشيم.
بحث ها پيرا مون ايجاد تشكل در اوايل سال 1385 در گرفت. در خرداد ماه با كارگران نساجي به ويژه كارگران نساجي كردستان و شاهو كه جزء كارگران اخراجي بودند و به همين واسطه در ايجاد اين اتحاديه پيش قدم بودند صحبت هايی را داشتيم تا آذر ماه كه هيئت موسس را اعلام كرديم و در 24 فروردين اولين مجمع عمومي بر گزار شد و به عنوان اتحاديه كارگران اخراجي و بيكار اعلام موجوديت كرديم.
کارگر: موانع و معضلاتي كه در راه ايجاد اين اتحاديه وجود داشت و معضلاتي كه مانع گسترش هر چه سريع تر اين اتحاديه مي شوند چيست؟
با توجه به پيشينه تاريخي و ساختار اقتصادي-اجتماعي تاريخ معاصر ايران تشكل يابي كارگران بسيار كار سختي است. كارگر براي مبارزه تصميم نمي گيرد كارگر به خاطر شرايط اقتصادي، خود به خود در كشمكش دائمي با كارفرما قرار دارد و تا زماني كه تشكل منفعتش را تامين نكند به سمت تشكل نمي رود. كارگر با دانش و سواد و بر طبق آگاهي تصميم بر ايجاد تشكل نمي گيرد، تشكل در چرخه زندگي كارگر و بر اساس منفعتي كه در چرخه زندگي براي كارگر ايجاد مي كند شكل مي گيرد.
در ايران نيز به ويژه به خاطر سركوبي كه از دهه شصت وجود داشته و مانع پيشرفت و گسترش تشكل ها و احزاب كارگري شده، كارگر نتوانسته به اين واقعيت پي ببرد كه تشكل تامين كننده منفعت اوست. از طرفي ما نيز با چنين سركوبي مواجه بوديم براي مثال زماني كه ما اين جلسات را حول ايجاد تشكل برگزار مي كرديم، اطلاعات تماس گرفت و گفت حق برگزاري جلسه در منزل را نداريد البته ما اين جلسات را ادامه دادیم و اطلاعيه نيز روي سايت شورا پيرامون اين موضوع درج كرديم. اين ها مجموعه اي از موانع بود كه بر سر راه ايجاد اين اتحاديه وجود داشت.
معضلاتي نيز وجود دارد كه مانع گسترش اين اتحاديه و تبديل آن به يك تشكل متعارف كارگري مي شود. يكي از اين مشكلات دستگيري همكاران ما در اول ماه مي بود، 13 نفر را دستگير كردند كه 3 نفر عضو هيئت مديره بودند. آقاي اماني رئيس هيئت مديره آقاي خالد سواری نايب رئيس هيئت مديره و آقاي كريمي عضو هيئت مديره بودند. ما بقي كارگراني بودند كه در مراسم شركت كرده بودند. با مشكلات مالي كه داشتيم بايد خانواده اين دوستان رو تامين مي كرديم وكيل براي دوستان مي گرفتيم و هزينه وكلا را نيز تامين مي كرديم. خب در اولين روزهاي تولد اين اتحاديه ما با اين چالش مواجه بوديم و تا همين اواخر نيز با اين قضيه درگير بوديم. مشكلات مالي نيز يكي ديگر از مشكلات جدي ماست از لحظه تشكيل اتحاديه ما به دنبال اين بوديم كه در تهران و سنندج دفتر بگيريم كه مشكلات مالي به ما اجازه نداد. از جاهاي زيادي با ما تماس گرفته شد مانند عسلويه، شهر صنعتي قزوين، كرمانشاه و سنندج كه ما بايد مي رفتيم ولي متاسفانه موفق نشديم. صرف نظر از سركوب و چالشي كه براي ما ايجاد شد، نبود امكانات مالي مهمترين مانع گسترش اتحاديه بود..
کارگر: راه كارهاي كه مد نظر شماست براي تبديل اين اتحاديه به يك اتحاديه سراسري كه همه جا پايگاه داشته باشد چيست؟
كارگر آمادگي ايجاد تشكل و پيوستن به تشكل كارگري را دارد. ما الان بيشترين فعاليت را روي سايت ها و مصاحبه با برخي راديوها انجام مي دهيم. اگر ما را با چالش هاي ديگري مواجه نكنند به لحاظ جو سركوب كه الان وجود دارد و از طرف ديگر ما امكانات مالي را بالا ببريم و كارگران از اتحاديه حمايت مالي كنند تا بتوانيم چند جا براي اتحاديه دفتر بگيريم در عرض چند ماه به بسياري از مشكلات فايق آمده و به يك تشكل كارگري متعارف بدل مي شويم.
کارگر:كارهايی كه اتحاديه تا بدين جا موفق به انجام آن ها شده چه در مورد عموم كارگران و چه در مورد كارگران اخراجي و بيكار چيست؟
ما به دليل چالش هاي كه با آنان مواجه بوديم فرصت نكرديم بسياري از كارها كه مد نظرمان بود را انجام دهيم همان طور كه گفتم ما دو هفته اول را درگير سازماندهي اول ماه مه بوديم و يكي از كارهاي مهم اتحاديه برگزاري اول ماه مه بود . ما در سنندج فراخوان داديم علي رغم اينكه بسياري از دوستان به دنبال مجوز بودند و موفق به گرفتن مجوز هم نشدند ما قبل از اقدام براي مجوز فراخوان داديم و اعلام كرديم بدون مجوز هم اين مراسم را برگزار مي كنيم. اين مهمترين كار 15 يا 16 روز بعد از ايجاد اتحاديه بود. ضمناً كارهاي ديگري نيز از سمت اتحاديه صورت گرفت مانند انعكاس اخبار كارگري، حمايت از اعتراضات كارگري و ... .
البته هنوز به مرحله اي نرسيده ايم كه اجازه ندهيم كارگر را اخراج كنند يا كارگران اخراجي را به سر كار بازگردانيم و من فكر مي كنم اگر به اين مرحله نرسيم يعني كاري نكرده ايم، اين كار كار اصلي ماست.
کارگر:كارهابي كه اتحاديه در رابطه با آقاي محمود صالحي و منصور اسالو تا به حال انجام داده چيست؟ و عملكرد اتحاديه در مورد روز اقدام جهاني براي آزادي محمود صاحي و منصور اسالو چيست؟
ما تا الان به صورت اطلاعيه و نامه نگاري با سازمان هاي كارگري حمايت خود را از محمود صالحي اعلام كرديم البته در مورد آقاي اسالو هنوز كاري انجام نداده ايم كه در حال حاضر اتحاديه مشغول انجام آن است. ولي در رابطه با آقاي صالحي اتحاديه مبلغي حدود 600 هزار تومان جمع آوري كرده و به خانواده ي محترم آقاي صالحي رسانده.
ما براي آقاي صالحي در پي برگزاري تجمع بوديم كه متاسفانه به دلايلي كه من نمي دانم، دوستان نزديك آقاي صالحي عليرغم دو يا سه بار مراجعه ما با اين كار مخالفت كردند. قصد ما آزادي آقاي صالحي است كه اين موضوع مستلزم اين است كه فشار زيادي از سمت تشكل ها به وضعيت موجود وارد شود.
خوشبختانه در حال حاضر كنفدراسيون اتحاديه كارگري و فدراسيون بين المللي كارگران حمل و نقل روز 18 مردا (9آگوست) را روز اقدام جهاني براي آزادي محمود صالحي و منصور اسالو اعلام كرده اند و ما به عنوان اولين تشكل كارگري نامه نوشته و حمايت خود را اعلام كرده ايم.
و در اتحاديه اين بحث مطرح است كه اگر آقايان صالحي و اسانلو تا آن روز آزاد نشدند تجمع وسيعي را ترتيب ببينيم و البته من به عنوان يك عضو در اتحاديه فكر مي كنم بايد اين كار حتي با 200 نفر هم نيز انجام شود. اميدواريم كه بتوانيم در آن روز همانند طبقه جهاني كارگر كار شايسته اي براي آزادي اين دوستان انجام بدهيم.
+ نوشته شده در شنبه سوم شهریور 1386ساعت 9:3 توسط کارگر