بیانیه جمعی از فعالین دانشجویی دانشگاه یزد : اینجا دانشگاهی در کار نیست!

چند روزی است جراید رسمی و غیر رسمی کشور با افتخار تمام از شروع برگزاری نهمین دوره المپیاد ورزشی دانشجویان دانشگاههای سراسری کل کشور خبر می دهند. این المپیاد دانشجویان دانشگاه ها را در محل دانشگاه یزد گرد هم فرا می خواند تا در طی یک هفته از ششم مرداد تا سیزدهم مرداد با هم وارد مصاف شوند. اما جراید کشور هیچ کدام از خود این سوال را نپرسیدند که راستی کدام دانشگاه؟! ما جمعی از فعالین دانشجویی دانشگاه یزد وظیفه طرح این پرسش را درک کرده و با طرح آن نه تنها دانشجویان ورزشکار که همه دانشجویان ایران را به مصافی دیگر فرا می خوانیم.

ما با این سوال شروع کردیم که راستی کدام دانشگاه؟

دوره تعطیلی دانشگاههاست و بیشتر دانشجویان برکنار از دانشگاه و اوضاع و احوال دانشگاه به سر می برند. به زعم بسیاری از دانشجویان در این دوره دانشگاه ها تعطیل است. اما باید دانست برای کسانی که خود را در مصاف های دیگری می آزمایند این دوره برایشان شاید بدون اغراق پایان تعطیلات باشد. امسال نیز در فصل تعطیلی دانشگاهها ما شاهد بسیاری وقایع تلخ برای دانشگاه بودیم. وقایعی که در ادامه آنچه از قبل در شکل سرکوبی سبعانه بر دانشگاه حکم فرمایی می کرد رخ داده بود و تعطیلی دانشگاهها سبب شده است تا بدون درگیری مستقیم با آن تنها شاهدی بر ماجرا باشیم. بله کجای دنیا شنیده اید که دانشجویان بر جایی که دهها نفر از همکلاسی هایشان را بدون علت معلوم ربوده و به جایی نامعلوم برده شده و زندان شده اند نام دانشگاه گذاشته باشند. کجای دنیا دیده اید به جایی که در آن اندیشیدن از نوعی دیگر و بر کاغذ راندن اندیشه و حتی اندیشیدن جرم باشد نام دانشگاه داده باشند. آیا می توان جایی را که پایان رنج ها و فشار ها تهدید ها و شکنجه ها خودکشی باشد نام دانشگاه گذاشت؟! چه قدر بی شرمانه هست محروم کردن و منع کردن کسی از آموختن در جایی که برای آموختن بنا شده باشد.

نه! جایی که آزادی را با زندان ، اندیشیدن و عقیده را با تعقیب ، نوشته را با توقیف ، تعقل و تعامل را با تعلیق و تهدید ، قانون را با تعدی و دست درازی و حق ادامه تحصیل را با تحریم و ممنوعیت معنا می کنند و پاسخ می دهند دانشگاه نیست. آنجا فقط پادگانیست به جا مانده از یک کودتا. جایی برای مصافی نابرابر که هر کس دم از آزادی خود زد با شیوه ای ناجوان مردانه به بند کشیده می شود.

پس باید آگاه بود . وقتی دانشگاهی وجود ندارد چگونه می شود در آن گرد آمد. ما را برای امر ورزش گرد نمی آورند، بلکه این المپیاد نمایشی است برای آنکه نشان دهند که دانشگاه آرام است حتی با حضو دانشجویان. اما این آرامشی که به شما و ما تحویل داده خواهد شد نتیجه مستقیم سرکوبی است که با شدت بیشتری ماه هاست بر دانشگاه اعمال شده و می شود و ما تنها قسمتی از آن را برای شما نشان دادیم. و می خواهیم نشان دهیم که برای پایان دادن به یک نمایش قبل از هر چیز باید از شرکت در آن نمایش خودداری کرد.

ما مخالف ورزش نیستیم. ما مخالف سرکوب دانشگاه برای تبدیل کردن آن به جایی برای اجرای نمایش سرکوبگران هستیم.

پس با این وسیله ما جمعی از دانشجویان فعال دانشگاه یزد بر آن شده ایم تا به شما دانشجویان ورزشکار و دیگر دانشجویان اعلام کنیم که در این نمایش شرکت نخواهیم کرد و از شما دانشجویان ورزشکار و بیدار نیز می خواهیم که در هر مرحله از این نمایش که پیام ما را شنیدید با عدم شرکت در این مسابقات و انصرا ف از آن مانع از تبدیل بیشتر دانشگاه هایمان به پادگان شویم و ثابت کنیم که حتی در دوران تعطیلی دانشگاهها هم متحدانه علیه ستم و سرکوب مبارزه خواهیم کرد.

جمعی از فعالین دانشجویی دانشگاه یزد

رونوشت : همه دانشجویان بیدار ایران