کارگران شركت ایران خودرو سالگرد همكار خود
! پیمان رضی لو را گرامی می دارند

دوستان و همكاران گرامی

روز بیست دوم شهریورماه مصادف با سالروز مرگ همكار عزیز مان پیمان رضی لو می باشد.در چنین روزی در سال 1382 پیمان در شیفت بعد از ظهر در اثر فشار كار زیاد جان خود را از دست داد. ما یاد پیمان و تمام كارگرانی كه در اثر محیط های نا امن كاری جان خود را از دست داده اند را گرامی می داریم.

دو سال از مرگ همكار عزیزمان پیمان رضی لو می گذرد پیمان مثل همه كارگران یك جوان پر شوری بود كه جهت كار به شركت ایران خودرو آمده بود او همچون دیگر همكاران خود در سه شیفت متوالی روزانه بیش از یازده ساعت كار می كرد به امید روزی كه در ایران خودرو استخدام شود و شرایط سخت كاری را تحمل می كرد ولی شرایط سخت كاری و ساعت طولانی آنروز ها كه شاید خیلی از شما همكاران جوان آن را به یاد نداشته باشید واقعا وحشتناك بود ساعت كاری كه در هیچ قانونی نمی گنجید سر انجام پیمان و خیلی های دیگر همچون امید اولادی را از پا انداخت ما كارگران خط مونتاژ پژو روز 22 شهریور شاهد مرگ همكار خودمان که در مقابل چشمانمان اتفاق افتاد بودیم و این كسی نبود جز پیمان رضی لو جوان سر حال پر شور كه قربانی " تولید و تولید به هر قیمتی شده " شد.

ما علت مرگ پیمان و همه همكاران خود مان را ناشی از سیاستهای سرمایه داران و در صدر آن مدیران شركت می دانیم و برای همین، ما كارگران خط پژو در آنروز دست به اعتصاب زدیم و با اعتصاب آنروز ما بود كه امروز خیلی از آن كارهای روز های وحشتناك از بین رفته اند اگر امروز دیگر جمعه كار اعلام نمی شود ما پرویز سالار وند را قربانی كردیم .اگر امروز ساعت كاری تغییر كرده و اضافه كاری اجباری نیست ما برای بدست آوردن آن مبارزه كرده ایم.

ولی هنوز اول كار هستیم هنوز خواسته های اصلی ما برچیدن بسط سرمایه داری و ایجاد یك دنیای بهتراست كه در آن دیگر شاهد مرگ عزیزان مان نباشیم مانده است.

ما برای بهتر كردن زندگی خود دست از تلاش بر نمی داریم ما همچنان خواهان شرایط محیط كاری بهتر و ساعت كاری مناسب تر هستیم.

ما می دانیم تا زمانی كه شركتهای پیمانكاری وجود دارند تا زمانی كه قراردادهای موقت لغو نشده اند حرف زدن از محیط كار مناسب و امنیت شغلی یك شوخی بیش نیست، و برای آن ما خواهان انحلال شركتهای پیمانكاری هستیم .

ما خواهان لغو قراردادهای موقت و استخدام تمام همكاران خود در شركت می باشیم.

ما خواهان افزایش حقوق هایمان متناسب با تورم می باشیم.

ما خواهان بازنشستگی تمام همكاران خود كه مایل هستند باز نشسته شوند ولی سازمان تامین اجتماعی در این راه كارشكنی می كند هستیم.

ما انحلال كنترل كیفیت و انداختن كار آنها بر دوش كارگران خط تولید را و بیكارسازی همكاران كنترل كیفی را محكوم و از خواستهای آنان پشتیبانی می كنیم.

ما برای سلامتی همكاران خود و برای ایجاد یك محیط امن خواهان نظارت و حضور بازرسین وزارت كار درتمام شیفتهای كاری در شركت می باشیم.

ما كارگران شركت ایران خودرو یكبار دیگر از خواستهای بر حق تمام كارگران ایران به خصوص كارگران شركت واحد اعلام حمایت می كنیم .

و از تمام كارگران ایران و تشكل های كارگری می خواهیم كه با گرامی داشت یاد پیمان و تمام جانباختگان محیط های كاری همبستگی طبقاتی خودرا با كارگران شركت ایران خودرو به نمایش بگذارند.

برای همین مناسبت در روز چهار شنبه درساعت 12/50 دقیقه یعنی 10 دقیقه زود تر به محل های ناهار خوری می رویم وضمن گرامیداشت یاد همكار عزیزمان پیمان رض لو و تمام جان باختگان شرایط نا امن محیط كاررا با اعتراض خودمان را به دادیار دادسرای جنائی تهران قاضی رضوانفر كه مرگ پیمان رضی لو را با وجود اعلام دوبار پزشك قانونی ناشی از فشار كار دانسته را رد و آن را بیماری و مسئولان شركت را در این مرگ تبرئه كرده است اعلام می كنیم و خواهان توضیح شفاف در این خصوص می باشیم.

خبرگزاری دانشجويان ايران – تهران

سرويس: فقه و حقوق - حقوق اجتماعی

مسئولان شركت ايران خودرو از اتهام قتل كارمندی كه در تاريخ ‌٢٢/٦/١٣٨٢ جان خود را در حين انجام كار از دست داده بود، تبرئه شدند.

به گزارش خبرنگار حقوقی (خبرگزاری دانشجويان ايران- ايسنا)، در ‌٢٢/٦/١٣٨٢، يك فقره فوت مشكوك ، به مأموران پاسگاه ‌١٥٤ جاده‌ی مخصوص كرج گزارش شده بود كه طی آن پيمان – خ ‌٣٥ ساله در حين انجام كار جان باخته بود.

پس از تشكيل پرونده و انجام تحقيقات اوليه، مرگ پيمان، فوت ناشی از كار تشخيص داده شد و موضوع جهت بررسی دقيق به پزشكی قانونی ارجاع شد.

اين تشخيص در ‌٢٦/١٢/١٣٨٢ توسط كميسيون دوم پزشكی قانونی به تأئيد دوباره رسيد.

داديار اظهارنظر دادسرای جنايی تهران در اين رابطه گفت: اوليای دم با دريافت حدود ‌٢٠ ميليون تومان ديه رضايت خود را اعلام كردند و شركت ايران خودرو از جهت حقوقی از اتهام قتل مبری شناخته شده است. رضوان‌فر افزود: اين فوت، فوت ناشی از بيماری بوده است كه اين فرد از چندی پيش از آن رنج می‌برده است و به هيچ‌وجه مربوط به مسئولان اين شركت در قصور يا كوتاهی و يا وارد كردن ضربه يا كم‌ توجهی نسبت به فرد جان‌باخته نبوده است.