اخراج کارگران، مثل آب خوردن!

مادهی4 پیشنهادی برای تغییر: متون زیر به عنوان بندهای (ز)، (ح) و (ط) به ماده (21) اضافه میشود :

ز- کاهش تولید و تغییرات ساختاری که در اثر الزامات قانون و مقررات یا شرایط اقتصادی، اجتماعی و سیاسی و یا لزوم تغییرات گسترده در فن آوری منجر به تعطیلی تمام و یا بخشی از کار شود .

ح- توافق بین کارگر و کارفرما

ط- فسخ قرارداد با تصمیم کمیته انضباطی کارگاه

اصل مادهی 21: قرارداد كار به يكي از طرق زير خاتمه مي يابد .
الف - فوت كارگر
ب - بازنشستگي كارگر
ج - از كار افتادگي كلي كارگر
د - انقضاء مدت در قراردادهاي كار با مدت موقت و عدم تجديد صريح يا ضمني آن .
ه - پايان كار در قراردادهائي كه مربوط به كار معين است .
و - استعفاي كارگر .

***

- همانطور که میبینیم فسخ قرارداد در مادهی 21 قانون کار عنوان نشده است، در حالی که در اصلاحیه - همانند اکثر موارد آن – حق کارگر ضایع شده و همچنان به نفع کارفرما و سرمایهدار عمل شده است.

در زمان حاکمیت شاه، کارفرمایان بدون هیچ دردسری و هر زمان که اراده میکردند، به راحتی میتوانستند کارگران را اخراج کنند. بعد از انقلاب یکی از مطالبات کارگران تغییر این قانون و خواستههایی مانند حق اعتصاب، کاهش ساعت کار به 40 ساعت در هفته، داشتن تشکلهای واقعی کارگری ، تعطیلات، مرخصی و... بود. ولی متاسفانه حاکمان جدید سرمایه قانون کاری تدوین کردند که فقط بعضی از خواستههای کارگران، آن هم با فشار کارگران در این قانون گنجانده شد.

و هم اکنون که با فشارهای اقتصادی و اخراج و بیکاری و تهدیدهای این چنینی، کارگران را وادار به عقبنشینی و بیتفاوتی کردهاند، سعی در بازپسگیری آن اندک مواردی از قانون کردهاند که تا حدودی به نفع کارگران است.

می دانیم که در قانون کار فعلی، اخراج کارگران به صورت مستقیم توسط کارفرمایان انجام نمیشود و زمانی که یک کارگر مرتکب اشتباهی شود که به اخراج منجر گردد، باید در وهلهی اول به کمیتهی انضباطی ارجاع داده شود. این کمیته شامل: 1- نمایندهی کارفرما 2- نمایندهی کارکنان 3- یکی از اعضای شورای اسلامی کار یا انجمن صنفی یا نمایندهی کارگران است. اگر در بررسی کارگر مقصر شناخته شود و بعد از اخطار کتبی اول و دوم باز هم کارگر تخطی نماید، در مرحلهی سوم این کمیته حکم به اخراج داده و پس از تأیید شورای اسلامی کار ( یا ...) و پرداخت حقوق قانونی، حکم قطعی اخراج زده میشود.

البته در همین حالت هم در بسیاری موارد حقوق کارگران ضایع میشود و ساز و کارهای پشتپرده مانند همیشه به نفع سرمایهداران عمل میکند، اما حامیان بیشرم سرمایه با طرح اصلاحیهی پیشنهادیشان، تحت عنوان فسخ قرارداد و به همین سادگی و آسانی، به صورتی علنیتر کار کارفرمایان را راحت کرده و به صورت کامل دستشان را در اخراج بی دلیل کارگران بازگذاشتهاند.

از طرف دیگر بند (ز) پیشنهادی، شرایطی را برای اخراج مطرح میکند که کارفرمایان با تفسیر شرایط به نفع خود (شرایط اقتصادی، اجتماعی و سیاسی و یا لزوم تغییرات گسترده در فنآوری)، مثل آب خوردن کارگران را اخراج میکنند!

کمیتهی هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکلهای کارگری

مهرماه 1390

منبع سایت کمیه ی هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری