طی هفته های گذشته، خبر اعتصاب غذا و اعتراض ِ به حق ِ دانشجویان ِ دانشگاه سهند تبریز و در پی آن عقب نشینی مسئولان دانشگاه مذکور در برابر خواست های به حق دانشجویان، علاوه بر اهمیت خاص حرکت، فرصت مغتنم ِ بهره گیری از روش های منطقی و هنجارمند در مواجهه با تحمیل های غیر انسانی ِ متولیان امور دانشگاه را در اختیار همه دانشجویان سراسر کشور قرار داده است.

ما در دانشگاه اشرفی اصفهانی – بمثابه یک پادگان نظامی – متحمل انواع فشارها و تهدیدها بر حقوق اولیه انسانی خود هستیم. تحدیدهایی که بیش از همه، شرف و حیثیت دانشجو را هدف بی اخلاقی های اربابان دانشگاه قرار داده است.

شکل برخورد و نگاه مسئولان دانشگاه به مناسبات طبیعی و معقول دانشجویان به طور اعم و روابط دانشجویان دختر با پسر بطور خاص، متاثر از نوعی نگاه بدبینانه بوده است که آبشخوری جز حماقت های تئوریزه شده و عقب ماندگی های ایدئولوژیک شده ندارد. ما بعنوان دانشجویان این موسسه، در چارچوب منافع صنفی خود در دانشگاه و در راستای مطالبات عمومی تر دانشجویان سراسر کشور، ضمن هدف قرار دادن مبانی ایدئولوژیک ِ چنین برخوردهای نامناسبی، خواهیم توانست در پی تجمیع نیروها و دیدگاه های مختلف، حول منافع مشترک همه دانشجویان، در برابر جو حاکم بر مناسبات انسانی مان، ایستاده و به تجربه، سیاست های حاکم را با شکست مواجه کنیم.

تفکیک روز افزون و تدریجی جنسیتی، حفظ تک صدایی در دانشگاه، وجود بسیج دانشجویی در جایگاه تنها امکان دانشجویی ِ فعالیت متشکل، انسداد مجاری بحث و تشکیک علمی و نظری، عدم پاسخگویی به خواست های ترس خورده دانشجویان، توسعه و گسترش حضور کمیته انضباطی در شخصی ترین حریم های دانشجویان، افزایش میزان احکام انضباطی و ده ها مورد دیگر از معضلاتی که هرکدام به تنهایی می تواند زمینه اقدام ِ اعتراضی گسترده ای را فراهم کند، لزوم پرداخت ِ جدی تر به واقعیات دانشگاه را فوری تر و محسوس تر نموده است.

در چنین شرایطی، شایسته است عموم دانشجویان با درک شرایط موجود و هزینه های تحمیلی، در راستای اتحاد برای مبارزه علیه وضعیت کنونی، قدم برداشته، نرخ شعور جمعی و انسانی خود را به رخ متولیان دانشگاه بکشند.

"ما می توانیم، اگر بخواهیم"

http://left-in-ashrafi.blogfa.com/

+ نوشته شده در چهارشنبه 18 اردیبهشت1387ساعت 15 توسط دانشجویان سوسیالیست